صدای راستین خاطرات و یادگارهای ملت ایران
info@cafenostal.com

نظم اشیا | كالكشن و مجموعه دارى

مردمانی كه احساس مي كنند، از "گذشته كهنه" رها شده و همراه زمانه هستند، كه به عكس های قدیمی شان پوزخند مي زنند، به مانتوهای اپل دار مادرشان، چادر چاقچور مادربزرگشان، كلاه نمدي پدر بزرگ، شلوار تنگ و گشاد دوران دانشجويي پدر، نسلي كه فقط پريده است، و شايد به آسانی نتواند پايش را روی زمين محكم بگذارد. بي آنكه بدانيم و متوجه باشيم، همه آن چيزی كه خاطره و حافظه ما را ساخته است ...

مردمانی كه احساس مي كنند، از "گذشته كهنه" رها شده و همراه زمانه هستند، كه به عكس های قدیمی شان پوزخند مي زنند، به مانتوهای اپل دار مادرشان، چادر چاقچور مادربزرگشان، كلاه نمدي پدر بزرگ، شلوار تنگ و گشاد دوران دانشجويي پدر، نسلي كه فقط پريده است، و شايد به آسانی نتواند پايش را روی زمين محكم بگذارد. بي آنكه بدانيم و متوجه باشيم، همه آن چيزی كه خاطره و حافظه ما را ساخته است، هر روز دچار استحاله و دگرگونی میشود، خاطره و نوستالژی هاي نسل ها بر اساس الگوها، سياست ها و جهت گيري هاي القا شده به جامعه ساخته و بازتوليد مي شود، خاطراتي كه قادر به حركت و جاري شدن از يك نسل به نسل ديگر نيستند، كه بازيچه سياست و تب زدگی های زودگذر هستند، تاريخ ما همواره تاريخ محوشدگي بوده است، سلطنت فراموشي و ترويج از ياد زدودگی، تاريخي كه انسان را محكوم به فرار از گذشته و مجبور به نفرين تقويم های رفته مي كند.

برچسب‌ها