صدای راستین خاطرات و یادگارهای ملت ایران
info@cafenostal.com

موسیقایی | گرامافون و موسیقی جات

رابطه عجيب، زيبا و منحصر به فردی ميان ايرانيان و خواننده هاي محبوبشان وجود دارد، خواننده هایی كه هر يك با ترانه ها يا نوع پوشش و سبك و سياق خود شناخته و متمايز می شوند. ما ايرانيان به شدت شيفته ترانه و موسیقی هستيم ...

رابطه عجيب، زيبا و منحصر به فردی ميان ايرانيان و خواننده هاي محبوبشان وجود دارد، خواننده هایی كه هر يك با ترانه ها يا نوع پوشش و سبك و سياق خود شناخته و متمايز می شوند. ما ايرانيان به شدت شيفته ترانه و موسیقی هستيم و شايد به جرات مي توانم ادعا كنم كه در هيچ جای دنيا به اندازه ايران نمی توان رويا و فانتزی خواننده شدن و به روی صحنه رفتن را يافت. ايرانيان حتي اگر صدای خوبی هم نداشته باشند و يا حتی علاقه ای هم نداشته باشند، گويا به يكباره به ميان اين ميل و نياز پرتاب مي شوند. بايد خواند، فرياد زد، گيتار و تار و سه تار و سنتور دست گرفت، بايد آكادمی هاي موسیقی و مسابقات آواز ترتيب داد و حتي چندين شبكه ماهواره ای راه انداخت تا شايد نمودی از اين همه ميل باشد. ما ايرانيان از موسیقی و ترانه به سيمایی از دوردست رسيده ايم، بايد ديد تا كجا مي رويم و در پس كدام پيچ دوباره روی صحنه با اوج احساسمان و با چشمانی بسته مي خوانيم، بي انكه بدانيم زنی آن طرف تر سيگارش را به احترام ما به لب نبرده است.

پرويز، منوچهر، حميرا، محمود و ديگران

پرويز، منوچهر، حميرا، محمود و ديگران

پرويز، منوچهر، حميرا، محمود و ديگران، بانو "حمیرا" در کاباره "میامی" تهران به همراه منوچهر امینیان در حالِ تنبك زدن در سال هزار و سيصد و پنجاه و چهار خورشيدى: پرويزِ ياحقى در...

ادامه مطلب
برچسب‌ها