صدای راستین خاطرات و یادگارهای ملت ایران
info@cafenostal.com

كافه نوستال | ياقوت ميدان فردوسی

کافه نوستال‌، از نخستین کافه‌های مجازى و مشهور نوین در تهران به شمار می‌آید. در کتاب "طهران قدیم" درباره این کافه خواهند نوشت، در ابتدای خیابان فردوسي در طبقه چهارم مجتمع تجارت جهانى فردوسى و در فودكورت "علاالدين" کافه‌ای قرار دارد بنام "نوستال" که آنرا مردی بنام "يونس خان يونسيان" ملقب به "نوستال" دایر کرده كه صورتی آبرومند به آن داده و مشابه آن یکی هم در فضای مجازى اينستاگرام برپا ساخته بود.

مفهوم "کافه" از نخستین نمادهای دگرگونی اجتماعی در میان طبقات گوناگون جامعه در ایران از آغاز سده چهاردهم خورشیدی به شمار می‌آید. تا پیش از پیدایش کافه‌های نوین در ایران، قهوه‌خانه‌ها مکانی همگانی برای وقت‌گذرانی به شمار می‌آمدند. قهوه‌خانه‌ها ویژگی‌هایی داشتند که آن‌ها را با گذشته پیوند می‌زد. کافه اما پدیده‌ای نو به شمار می‌آمد که بخشی از جامعه را به سوی خود می‌کشاند. به رواج کافه بايد به عنوان یک پدیده در ایران اشاره كرد كه با تفریحات و زمان‌های فراغت در زندگی روزمره ایرانیان پیوند دارد. رواج کافه به همراه رستوران، که هر دو در زمره مظاهر تجددگرایی به شمار می‌آمدند، بلدیه تهران را برآن داشت در سال هزار و سيصد و هفتِ خورشيدى مقررات و ضوابطی برای تاسیس کافه و رستوران در نظر بگیرد.
کافه نوستال‌، از نخستین کافه‌های مجازى و مشهور نوین در تهران به شمار می‌آید. در کتاب "طهران قدیم" درباره این کافه خواهند نوشت، در ابتدای خیابان فردوسي در طبقه چهارم مجتمع تجارت جهانى فردوسى و در فودكورت "علاالدين" کافه‌ای قرار دارد بنام "نوستال" که آنرا مردی بنام "يونس خان يونسيان" ملقب به "نوستال" دایر کرده كه صورتی آبرومند به آن داده و مشابه آن یکی هم در فضای مجازى اينستاگرام برپا ساخته بود. در جلو این "كافه نوستال" حوض کاشی زیبایی وسط پیاده‌رو ساخته بود که از نهر خیابان لوله‌کشی شده، فواره‌ای در وسط آن فوران مینمود، علاوه بر جریان قسمتی از آب نهر که از آن عبور می‌کرد و دور آنرا گل و گلدان و قلیانهای بلور بادگیر نقره چیده حاشیه کنار نهر خیابان را چمن‌کاری و گلکاری نموده صفا و جلا و زیبایی جداگانه به آن داده بود. تابستان ها با چیدن میز و صندلی در پیاده‌روى "فودكورت" و در زمستانها از مشتریان در داخل پذیرایی مینمود. بنا بر رسم زمان چای و قلیان در درجه اول متاع این کافه یا نوستال یا قهوه‌خانه بود و قهوه دومین آن که هنوز در اینجا خلاف سایر قهوه‌خانه‌های دیگر که در آنها فروش قهوه به کلی از میان رفته بود به طالبانش فروخته می‌شد و در تابستانها انواع شربت آلات مانند شربت به‌لیمو، سکنجبین، شربت آلبالو، شربت ریباس و همچنین بستنی و فالوده که عرضه میگردد. اگر چه این کافه مانند تمام قهوه‌خانه‌ها از پیش از آفتاب دایر و بعد از دکاکین تمام کسبه تعطیل میگردید اما جوش و جلای آن از دو سه ساعت بغروب مانده تا یکی دو ساعت از شب گذشته بود که اعیان و رجال با اسب و کالسکه، درشکه و اتومبیلهای سواری خود، که این مرکب کم کم و تک و توک زیر پای بزرگان پیدا شده است، در آنجا تفریح و وقت‌گذرانی میکردند. كافه اى جهان وطن، اسرارآميز و شلوغ كه به همه طبقات اجتماع از دانشجويان، گردشگران تا به اعیان و اشراف و اداری‌های والامقام و فرنگ‌دیده‌ها و روزنامه‌نگاران و نویسندگان اختصاص یافته است.